Δημοσιεύω μία απάντηση που έχω δώσει σε ένα φίλο στην ιστοσελίδα της Ορεστιάδας www. orestiada.gr

Καλησπέρα Σάκη!! Χαίρομαι που μετά απο πολύ καιρό βλέπω στην ιστοσελίδα της Ορεστιάδας κείμενο απο ένα μη Γκαγκαβούζη. Αυτό σημαίνει ότι παρά την αδράνεια που παρατηρήθηκε το τελευταιο διάστημα, υπάρχουν άνθρωποι που δείχνουν ενδιαφέρον για την ιστορία. Δεν γνωρίζω αν αγαπούσαν την ιππασία!! πρώτη φορά το ακούω, αν έχεις κάποια στοιχεία απο έθιμα ή ιστορικά γεγονότα θα μ' ενδιέφερε.

Δεν ξέρω για ποιούς αναφέρεσαι όταν γράφεις αν συμφωνούν ή διαφωνούν με την άποψη σου! Επειδή όμως είμαι απο αυτούς που έχω γράψει πολλά κείμενα, (δεν έχω την μύγα και δεν μυγιάζομαι), για να δούμε κάποια ζητήματα απο αυτά που βάζεις!

Έχεις δίκιο, μέχρι και σήμερα υπάρχουν μόνο γκαγκαβούζικες παρέες παιδιών, λειτουργούν σαν γκέτο, όπως αναφέρεις.Δυστυχώς πέρασε στο υποσυνείδητό τους ο ρατσισμός των προηγούμενων χρόνων και η απαξία απέναντι τους απο πρωτοκλασάτους της εθνικοφροσύνης. Αν και η εθνικοφροσύνη πηγαίνει δίπλα-δίπλα με τη θρησκεία στην περίπτωση των Γκαγκαβούζηδων, όλοι αυτοί ξεχάσαν ή δεν έβλεπαν τον θρησκευτικό φανανατισμό τους παρά μόνο την γλωσσική ιδιαιτερότητα.

Ένας απο τους μεγαλύτερους βυζαντινολόγους, ο Βρυώνης, γράφει σε ένα βιβλίο του: Μόνο το 10% απο ένα πληθυσμό 2.000.000 κατοίκων της Μικράς Ασίας μιλούσαν ελληνικά πρίν το 1860. Ο Κ. Βακαλόπουλος, ο οποίος θεωρείται ο πατέρας της "εθνικόφρονης" ελληνικής ιστορίας και ένας απο τους μεγαλύτερους και καλύτερους ερευνητές της ιστορίας γράφει στο βιβλίο του Θρακική Έξοδος: μόνο το 2% του πληθυσμού της Ανατολικής Θράκης μιλούσε ελληνικά, το υπόλοιπο μιλούσε τουρκικά, βουλγαρικά, ελληνικά, πριν το 1900.

Μετά το 1900, όταν έγιναν συντονισμένες κινήσεις της εκκλησίας και των ελληνικών προξενείων στην Ανατολική Θράκη άρχισε να αντιστρέφεται το κλιμα υπέρ της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού εθνισμού. Τι έγινε όλοι αυτοί που μιλούσαν και συνέχιζαν να μιλούν τα τουρκικά στην Ελλάδα, Καραμνήδες, Λαζοί, Μικρασιάτες της ενδοχώρας της Μικράς Ασίας, Ανατολικοθρακιώτες, είναι Τούρκοι και κατα λάθος ήρθαν στην Ελλάδα, λόγω της θρησκείας.

Ειδικά για τους Γκαγκαβούζηδες το Πατριαρχείο μέχρι το 1922, μοίραζε τα ιερά βιβλία στην καραμανλίδικη διάλεκτο και αυτό γιατί πίστευε ότι μόνο έτσι θα γνώριζαν και θα μάθαιναν το λόγο του Θεού.Μετά απο αυτή την μικρή περιήγηση μάλλον θα πρέπει να διακαιολογήσεις σε μεγάλο βαθμό τη στάση των σημερινών Γκαγκαβούζηδων. Για να μην αναφερθώ σε σημερινά περιστατικά κρυφού και φανερού ρατσισμού.

Ένα άλλο στοιχείο είναι και το εξής: Οι Γκαγκαβούζηδες είχαν την ατυχία μετά την Έξοδο απο την Ανατολική Θράκη να παραμείνουν κοντά στα σύνορα διότι πίστευαν ότι θα επέστρεφαν και πάλι στα χωριά τους. Τον ίδιο πόθο είχαν όλοι οι πρόσφυγες. Έτσι δέχτηκαν πιέσεις πιό έντονες απο ότι οι υπόλοιποι στα μέρη τους στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Τέλος ένα ερώτημα ίσως ρητορικό αλλά στην ουσία του αληθινό:Γιατί να κάνουμε μόνο εμείς βήματα προσέγγισης και όχι αυτοί που μας κατακρίνουν ή μας ρωτούν για τη στάση απομόνωσης. Άρα υπάρχει ένα θέμα: Απομόνωση!! κάποιος την επιβάλλει!!! ποιός; την απάντηση την έδωσες μόνο σου!

Τι πρέπει να γίνει; πολλά μα πριν απο όλα πρώτα κάτι θα πρέπει να γίνει απο την πλειοψηφία που έχει και το καρπούζι και το μαχαίρι!! να δεχτεί την γλωσσική εταιρότητα κάποιων συμπολιτών της και να τους θεωρήσει ισότιμους. Μόνο τότε θα αρχίσει να σπάει ο πάγος και να λιώνουν οι αναστολές.

Με εκτίμηση

Ο Γκαγκαβούζης

Υ.Γ. Ο διάλογος πάντα βοηθά σε ορισμένες περιπτώσεις οι αιχμηρές γωνίες οξυμένων προβλημάτων μα γίνονται καμπύλες συνεργασίας και αλληλοκατανόησης

Τι είναι ο Γκαγκαβούζης;
Ποιός μπορεί να δώσει μια απάντηση και να ετυμολογήσει τη λέξη επακριβώς; ΚΑΝΕΙΣ....
Όλοι όσοι είχαν στο παρελθόν μια έστω και μικρή επαφή με τη λέξη συμπεριφέρονται είτε υποτιμητικά είτε απο άγνοια εκφράζουν απόψεις ανιστόρητες. Ας παρουμε τα πράγματα απο την αρχή.
Σε ορισμένα χωριά της Βόρειας Ελλάδας υπάρχουν ζουν και αναπνέουν οι Γκαγκαβούζηδες. ποιό είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους; είναι τουρκόφωνοι χριστιανοί ορθόδοξοι της Θράκης. Γιατί τουρκόφωνοι; ούτε και αυτοί ξέρουν! Κανείς δεν τους είπε γιατί μιλούν μία τουρκική διάλεκτο, ενω παραμένουν φανατικοί ορθόδοξοι!
Κουβαλούσαν σε όλες τις μεταναστευτικές τους κινήσεις τις παραδόσεις τους και τα πιστεύω τους μεταφέροντας τα μηνύματά τους στα παιδιά τους μέσα απο τα παραμύθια και τις ιστορίες τους γύρω απο το τζάκι στα νυχτέρια τους. Πάντοτε κυνηγημένοι! Οι Τούρκοι τους κυνηγούσαν διότι επέμεναν να είναι χριστιανοί. Οι ελληνόφρονες διότι επέμεναν να μιλούν την γλώσσα τους και να την μεταδίδουν στα παιδιά τους. Αγρότες και κτηνοτρόφοι γύριζαν απο μέρος σε μέρος και απο χωριό σε χωριό. λάτρευαν και λατρεύουν κάθε τι που παράγει η μάννα Γη. Υπομένουν όλες τις δυσκολίες της ζωής και πάντα εύχονται υγεία σε όλους!
Ήρθαν στην Ελλάδα γιατί έτσι πίστευαν ότι ως Έλληνες της Ανατολικής Θράκης εδω έπρεπε να έρθουν. Μαζί με όλους τους άλλους πρόσφυγες της Ανατολής. Είπαν ότι θα ησύχαζαν επιτέλους. Θα βρίσκονταν μόνο με χριστιανούς ομόθρησκους τους. ΓΕΛΑΣΤΗΚΑΝ!!!!!!!!!!!!!Καινούργιοι διωγμοί ξεκίνησαν. έπρεπε να εγκαταλείψουν εντελώς την γλώσσα τους και να πάψουν να λένε ότι είναι Γκαγκαβούζηδες. σε όλους τους άλλους πρόσφυγες επιτρέπονταν να λένε την καταγωγή τους όχι όμως στους Γκαγκαβούζηδες. Γιατί;
Θεωρούσαν τα "φωτεινά μυαλά" της νέας εθνικόφρονης τάξης της Ελλάδας ότι πρόκειται για Τούρκους που το μόνο κοινό τους με τους Έλληνες ήταν η θρησκεία.
Έτσι πορεύτηκαν για πολλές δεκαετίες. Σε πολλά χωριά έκρυψαν την γλώσσα τους. Την μιλούσαν μόνο μέσα στα σπίτια. Για να δείξουν στην εθνικόφρονη εξουσία ότι αλλάζουν έγιναν φανατικοί εθνικιστές, σήκωσαν τα λάβαρα της εθνικοφροσύνης, μέχρι τότε ξένα προς αυτούς. Είχαν μάθει να ζουν με όλους, Βούλγαρους, Τούρκους, Βλάχους, Ρώσους, Μολδαβούς, δίχως να τους ξεχωρίζουν απο τη γλώσσα. Τώρα έπρεπε να το κάνουν και το έκαναν.
Λίγοι αντιστάθηκαν και χαρακτηρίστηκαν τρίτης κατηγορίας πολίτες. τους συμπεριφέρονταν χειρότερα και απο τα "μιάσματα" τους αριστερούς όπως τους αποκαλούσαν οι εθνικόφρονες.
Σήμερα όλο και περισσότεροι νέοι προσπαθούν μέσα απο τα βιβλία απο τι συζητήσεις και απο την προσωπική έρευνα να μάθουν την ιστορία τους. Να βρουν την καταγωγή τους. Νιώθουν περήφανοι που είναι Γκαγκαβούζηδες και το δηλώνουν ανοιχτά. Κοντράρονται, διαφωνούν συζητούν και πιστεύουν ότι σύντομα θα μπορέσουν να αποκαταστήσουν τη μνήνη των προγόνων τους. Θα μπορούν να κοιτούν στα μάτια όλους τους άλλους και να λένε με περηφάνια:
ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΓΚΑΓΚΑΒΟΥΖΗΣ

Καλησπέρα σε όλους! Είχα μια δύσκολη βδομάδα, ένα ταξίδι στο εξωτερικό, τέλος καλό όλα καλά. Συνεχίζουμε την προσπάθεια να βρούμε διαύλους επικοινωνίας, όπου θα συζητάμε τα πάντα γύρω απο την φυλή μας. Ετοιμάζω ένα βιβλίο για τους Γκαγκαβούζηδες, απο ελληνική άποψη. όλα όσα διαβάζονται και λέγονται μέσα απο τις σελίδες του Ιντερνετ είναι απόψεις κατευθυνόμενες απο συγκεκριμμένα κέντρα (Τουρκία, Βουλγαρία και Ρωσία), όπου παρουσιάζουν τους Γκαγκαβούζηδες ως τουρκικό φύλο. Είναι έτσι; Μπορεί η τουρκοφωνία να αποτελεί κριτήριο για την ένταξη ενός λαού σε μια πληθυσμιακή ομάδα; Είναι ερωτήματα που όλους μας απασχόλησαν και θα μας απασχολούν τα επόμενα χρόνια. Μπορούμε να βρούμε απαντήσεις στα ερωτήματα που μπαίνουν; Ναι μπορούμε, ο καθένας πρέπει και μπορεί να καταθέτει τις απόψεις του ή αυτά που άκουσε απο δικούς του ανθρώπους για να μπορέσουμε να βγάλουμε το καλύτερο συμπέρασμα. Γι' αυτούς τους λόγους δημιουργήθηκε αυτό το Blog. Περιμένω...............................

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΓΚΑΓΚΑΒΟΥΖΗΔΕΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ.

Από σήμερα αρχιζω μια προσπάθεια να έχουμε τον δικό μας τόπο για να επικοινωνούμε, όλοι εμείς που ενδιαφερόμαστε για τους Γκαγκαβούζηδες, στην Ελλάδα, στην Βουλγαρία, στην Ρουμανία και φυσικά στην Αυτόνομη Δημοκρατία της Γκαγκαουζίας στην Μολδαβία. Μπορούμε να συζητάμε, να ρωτάμε, να απαντάμε, αλλά και να βρίσκουμε κοινά σημεία. Θα μιλήσουμε για Ιστορία, Λαογραφία, για τα τραγούδια και τους χορούς μας. Προσπαθούσα καιρό και σκεφτόμουνα πως θα μπορούσαμε εμείς οι Γκαγκαβούζηδες να έχουμε ένα δικό μας τόπο να επικοινωνούμε. ξεκινώ την προσπάθεια και ελπίζω πολύ σύντομα να συναντηθούμε, μέσα απο άρθρα, συζητήσεις, από όπου θα βγαίνουν συμπεράσματα.
Ελπίζω να βρούμε τους σωστούς δρόμους επικοινωνίας και συνεργασίας
Με εκτίμηση
Ο Γκαγκαβούζης