Ενα πολυ ομορφο κειμενο που εντοπισα στην ιστοσελιδα της Μητροπολης Αλεξανδρουπολης!!αφιερωνετε σε ξενοφοβικους Ελληνες και υπερπατριωτες!!

Άρθρο περί του λεγομένου φράκτη στον ποταμό Έβρο.



Ζούμε, όσοι κατοικούμε στον Έβρο, το δράμα της εισόδου των λαθρομεταναστών από την Τουρκία. Για την πατρίδα μας, το γεγονός αυτό είναι πρόβλημα που το διαπιστώνει αργότερα η πρωτεύουσα. Για μας όμως, τους Εβρίτες, είναι ένα καθημερινώς επαναλαμβανόμενο δράμα.

Αναφέρομαι στην αθρόα προσέλευση τόσων ανθρώπων, που άλλοτε κουβαλώντας στην πλάτη τους προσωπικές και εθνικές τραγωδίες κι άλλοτε τα βρέφη στην αγκαλιά τους, περνούν τα σύνορα, κακοποιημένοι, άρρωστοι με σοβαρές αρρώστιες, εξουθενωμένοι, μουσκεμένοι από τα νερά του ποταμού Εβρου.

Παλιότερα όσους πνίγονταν στα ορμητικά νερά του και τους ξέβραζε η θάλασσα, τους μετέφεραν στο νοσοκομείο Αλεξανδρουπόλεως. Είχα στείλει τότε μια αυτοσχέδια ευχή, επειδή μου ζητήθηκε, για να διαβάζεται στο νεκροτομείο, στην περίπτωση που δεν ήταν εύκολο να διαπιστωθεί από την περιτομή, η θρησκευτική προέλευση του νεκρού.

Ζήσαμε, πριν χρόνια, την αποκοπή, σε ναρκοπέδιο, των κάτω άκρων δύο 17χρονων παιδιών τα οποία φιλοξενήσαμε στο γηροκομείο της Μητροπόλεως για δύο χρόνια. Τελικά, τους αγοράσαμε τεχνητά μέλη, κατάφεραν να περπατήσουν και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, όπου εργάζονται μέχρι σήμερα.

Αυτός ήταν ο λόγος που, παραβλέποντας την εθνική μας ασφάλεια, συμφωνήσαμε να «σηκωθούν» τα ναρκοπέδια, γεγονός που κάποιοι αφελείς τότε χαιρέτησαν σαν αντιπολεμική κίνηση, λες κι αυτή θα μπορούσε ποτέ να γίνει μονομερώς!

Τα τελευταία δύο χρόνια το φαινόμενο εντάθηκε. Οι λαθρομετανάστες έρχονται κρατώντας πλαστικοποιημένη στα χέρια τους τη σελίδα της ευρωπαϊκής νομοθεσίας που προβλέπει τα δικαιώματά τους. Μόλις παραδοθούν στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα, την επιδεικνύουν ζητώντας απαιτητικά την εφαρμογή της.

Απορούσαμε για την κοντόφθαλμη πολιτική της Ύπατης Αρμοστείας και άλλων «ανθρωπιστικών» φορέων που μας ζητούσαν «τα ρέστα». Η άριστη συμπεριφορά των συνοριοφυλάκων και των αστυνομικών, που συνόδευαν τους λαθρομετανάστες στα νοσοκομεία Διδυμοτείχου και Αλεξανδρουπόλεως για την θεραπεία τους από τις ποικίλες μεταδοτικές ασθένειες και η «εξ ιδίων» τους εξασφάλιση τροφής και ρούχων, θεωρήθηκε ανεπαρκής. Γι’ αυτό ήρθε η FRONTEX. Πολύς λόγος για το τίποτε…

Τέλος πάντων, ποια θα είναι η πολιτική της χώρας μας πάνω σ’ αυτό το ζήτημα, δεν θα την καθορίσω εγώ. Δεν μπορώ, όμως, να μείνω απαθής μπροστά στο ενδεχόμενο μιας εκ νέου απάνθρωπης συμπεριφοράς. Μου εξομολογήθηκαν παλιότερα αστυνομικοί, τις ενοχές που ένιωθαν όταν επαναπροωθούσαν πυροβολώντας τους λαθρομετανάστες, καθώς βρίσκονταν στη μέση του ποταμού. Φοβάμαι ότι και τώρα θα ζήσουμε τραγωδίες και διόλου δεν θα μειώνει την σκληρότητά τους το γεγονός ότι θα τελούν υπό τις «ευλογίες» της ΕΕ.

Δηλαδή, τι; Όταν στοιβαχτούν οι λαθρομετανάστες στο ελληνικό ρείθρο του ποταμού, πίσω από το συρματόπλεγμα, καθώς θα χιονίζει, ή όταν φουσκώνουν τα νερά, οι άνθρωποι αυτοί θα παραμένουν εκεί νηστικοί και μουσκεμένοι για να εξαναγκαστούν να επιστρέψουν πίσω στην Τουρκία; Δεν είναι λύση αυτή, τουλάχιστον πολιτισμένη. Και εμείς θα τους βλέπουμε απαθείς να πνίγονται ή να λιμοκτονούν ή να μαστίζονται από τα κουνούπια;

Βεβαίως, το κύμα αυτό πρέπει να σταματήσει, αν και προσωπικά δεν το πιστεύω όσο συνεχίζεται η άδικη συμπεριφορά των χωρών της Δύσης έναντι των φτωχών και υπανάπτυκτων λαών του Νότου και της Ασίας. Φυσικά, η χώρα μας δεν έχει ατελείωτες δυνατότητες φιλοξενίας. Μα, όπως, τα σύνορα διασφαλίζονται από το στρατό, μόνο όταν εκλείψει και η έσχατη διπλωματική και πολιτική προσπάθεια, το ίδιο να συμβεί και τώρα.

Η καταφυγή σε εκβιαστικούς τρόπους, σε απάνθρωπες τακτικές και σε εξευτελιστικές για την ανθρώπινη προσωπικότητα μεθόδους, που θα αποβούν μομφή για τον πολιτισμό μας- τουλάχιστον τον ελληνικό- δεν είναι λύση. Το συρματόπλεγμα δεν είναι λύση. Είναι απέλπιδα προσπάθεια, εκ των προτέρων καταδικασμένη σε αποτυχία, που παραπέμπει σε άλλες περιοχές και σε άλλες εποχές…

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΙΟ ΚΑΤΩ!!

Το τραγούδι αυτό βρίσκεται σε δίσκο που κυκλοφόρησε στην Ε.Σ.Σ.Δ. το 1980 με την ονομασία «Μουσική των Γκαγκαβούζιδων» και περιέχει υλικό που ηχογράφησε στα γκαγκαβούζικα χωριά της Μολδαβίας και της Ουκρανίας ο Γκαγκαβούζης μουσικολόγος Μιχαήλ Κόλτσα υπό τη γενική επιμέλεια της Ρωσίδας γλωσσολόγου Δρ. Λιουντμίλα Ποκρόβσκαγια.

Эта песня находится на пластинке, выпущенной в СССР в 1980 году, под названием «Музыка гагаузов» и содержит материал, который записал в гагаузских сёлах Молдовы и Украины гагаузский музыковед Михаил Колца под общим руководством русского лингвиста проф. Людмила Покровская.

This song appears on a vinyl record released in the USSR in 1980 under the name “Music of the Gagauz” and contains material recorded in the Gagauz villages of Moldova and Ukraine by the Gagauz musicologist Mihail Koltsa under the general direction of the Russian linguist Dr. Liudmila Pokrovskaia.

ΑΚΟΥΛΟΥΘΕΙ ΣΕ 4 ΓΛΩΣΣΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΡΩΣΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΑ Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

“Mari Lenko, kızım Lenko,
mari kızım, dünnää gözeli,
näändan da işitmiş türklär, kızım,
ani sändin dünnää gözeli.
Türklär da, kızım, alacek seni”.
İlenka da dedi mamusuna:
“Male ma, male, sakla beni,
sakla beni sandaa, male.
Açan da, male, türklär gelecek,
sän da deyäsin türklerä, male:
«Benim Lenkam anden öldü»”.
Bir da baktılar küü bayırına,
bir gemi geliyor türknän dolu,
kırmızı fesnän, eşil püskülnän.
Gelä geldilär İlenkaya.
İlenkayı mamusuna sordular.
Lenkanın mamusu dedi türklerä:
“Benim Lenkam anden öldü”.
“Ade, ba babu, gidelim mezarlaa.
Biz onun, babu, ölüsünü alacez”.
İlenka da çıktı sandıktan,
türklär da kavradı, attılar gemiya.
Üç gün, üç gecä gemidä gittilär,
İlenka da dedi türklerä:
“Ay, türklär, türklär, durgudun gemiyi,
bän da yıkanayım bu Tunada.
Nekadar gözälim, taa gözäl olacam”.
Türklär da durguttular gemiyi,
İlenka da atladı Tunaya.
Hem üzeyor hem türklerä deyor:
“Ay, türklär, türklär,
bir gözellik için aldanan,
bir gözellik için aldanan türklär,
ani türklerä sluga olaceydım,
denizdä balıklara kurban olayım”.

“Μωρή Λένκα, κόρη μου Λένκα,
μωρή κόρη μου, πιο όμορφη του κόσμου,
που να το άκουσαν οι Τούρκοι, κόρη μου,
ότι ήσουν η πιο όμορφη του κόσμου.
Οι Τούρκοι, κόρη μου, θα σε πάρουν”.
Και η Ηλένκα είπε στη μητέρα της:
“Μάνα, αχ μάνα, κρύψε με,
κρύψε με στο μπαούλο, μάνα.
Κι όταν, μάνα, θα έρθουν οι Τούρκοι,
εσύ να πεις στους Τούρκους, μάνα:
«H Λένκα μου πέθανε εδώ και καιρό»”.
Ξαφνικά κοίταξαν προς το λόφο του χωριού,
ένα καράβι έρχεται γεμάτο Τούρκους,
με κόκκινο φέσι, με πράσινη φούντα.
Πλησίαζαν και ήρθαν στην Ηλένκα.
Ζήτησαν την Ηλένκα από τη μητέρα της.
Η μητέρα της Λένκας είπε στους Τούρκους:
“Η Λένκα μου πέθανε εδώ και καιρό”.
“Άντε, βρε γριά, ας πάμε στο νεκροταφείο.
Εμείς, γριά, θα πάρουμε το πτώμα της”.
Η Ηλένκα βγήκε από το μπαούλο
και οι Τούρκοι την άρπαξαν, την πέταξαν στο καράβι.
Τρεις μέρες, τρεις νύκτες προχώρησαν με το καράβι
και η Ηλένκα είπε στους Τούρκους:
“Αχ, Τούρκοι, Τούρκοι, σταματήστε το καράβι
για να πλυθώ στο Δούναβη.
Όσο όμορφη είμαι θα γίνω ακόμα πιο όμορφη”.
Οι Τούρκοι σταμάτησαν το καράβι
και η Ηλένκα πήδηξε στο Δούναβη.
Κολυμπάει και συνάμα λέει στους Τούρκους:
“Αχ, Τούρκοι, Τούρκοι,
ξεγελασμένοι από την ομορφιά,
ξεγελασμένοι από την ομορφιά Τούρκοι,
παρά να γινόμουν σκλάβα στους Τούρκους
ας γίνω θυσία στη θάλασσα για τα ψάρια”.
“О, Ленка, дочь моя Ленка,
о, дочь моя, самая красивая в мире,
откуда же узнали турки, дочь моя,
что ты – самая красивая в мире.
Турки, дочь моя, похитят тебя”.
Иленка сказала своей матери:
“Ой, мамочка, мамочка, спрячь меня,
спрячь меня в сундуке, мамочка.
А когда, мамочка, турки придут,
ты скажи туркам, мамочка:
«Моя Ленка давно умерла»”.
Вдруг они посмотрели на холм села,
подплывает корабль полный турок,
с красными фесками с зелёными кистями.
Вот они пришли к Иленке.
Они спросили об Иленке у её матери.
Мать Ленки сказала туркам:
“Моя Ленка давно умерла”.
“Давай, бабка, пойдём на кладбище.
Мы, бабка, заберём её тело”.
Иленка вышла из сундука,
и турки схватили её, бросили на корабль.
Три дня, три ночи они плыли на корабле,
и Иленка сказала туркам:
“Ах, турки, турки, остановите корабль,
чтобы я искупалась в Дунае.
Насколько я красива, а стану ещё красивее”.
Турки остановили корабль,
и Иленка прыгнула в Дунай.
Она и плывёт, и туркам говорит:
“Ах, турки, турки,
красотой обольщённые,
красотой обольщённые турки,
вместо того чтобы туркам рабыней стать,
уж лучше в море рыбам жертвой стану”.
“Oh Lenka, my daughter Lenka,
oh, my daughter, most beautiful in the world,
where did the Turks hear, my daughter,
that you were the most beautiful in the world.
The Turks, my daughter, will take you”.
And Ilenka to her mother said:
“Mammy, oh mammy, hide me,
hide me in the trunk, mammy.
And when, mammy, the Turks come
say to the Turks, mammy:
«My Lenka died long ago»”.
Suddenly they glanced towards the village hill,
a boat is coming full of Turks,
with red fezes, with green tassels.
They were drawing near, coming for Ilenka.
They asked for Ilenka from her mother.
Lenka’s mother told the Turks:
“My Lenka died long ago”.
“Come on, old woman, let's go to the cemetery.
For we, old woman, will take her body”.
Ilenka came out from the trunk
and the Turks grabbed her and threw her onto the boat.
Three days, three nights they had travelled on the boat
when Ilenka told the Turks:
“Oh, Turks, Turks, stop the boat
and I will wash myself in the Danube.
As beautiful as I am, I will be even more beautiful”.
The Turks stopped the boat
and Ilenka jumped into the Danube.
As she swam she told the Turks:
“Oh, Turks, Turks,
deceived by beauty,
deceived by beauty, Turks,
instead of becoming a slave of the Turks
let me be a sacrifice for the fishes in the sea”.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ!! ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΓΚΑΓΚΑΒΟΥΖΗΔΩΝ-ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΩΝ !! Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ!! ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ YOUTUBE ΣΤΗ ΘΕΣΗ: http://www.youtube.com/watch?v=ekus5Hf_IGA!! ΟΣΟΙ ΦΙΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ! ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΩΝ ΟΠΟΥ ΓΗΣ!! ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ ΣΤΗ ΡΩΣΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΟΙ ΣΤΗΝ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΙΑ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΩΣ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΝΟΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΥ ΝΑ ΠΡΟΩΘΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ! ΕΛΠΙΖΩ ΣΤΟ ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ!!

ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΕΣ - ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤ. ΚΟΖΑΡΙΔΗΣ, Εμείς οι Γκαγκαούζηδες. Ταυτότητες - ιστορικές πηγές και η πορεία μας μέσα στο χρόνο, Εκδόσεις Παρατηρητής της Θράκης, Κομοτηνή 2009, σχ. 8ο, σελ. 415, χάρτες, φωτογραφίες, βιβλιογραφία, ευρετήριο ονομάτων.




Η συγγραφική/εκδοτική δραστηριότητα με θέματα που άπτονται εθνικής ή εθνοτικής σημασίας παρουσιάζεται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια πολύ ακμαία. Επίκε¬ντρο συνήθως είναι ετερόγλωσσες ή ετερόθρησκες ομάδες. Θα έλεγε κανείς ότι ξεκινώντας από μια ανθρωπολογία των ομοιοτήτων έχουμε φτάσει σε μια ανθρω¬πολογία των διαφορών, μια εθνολογία, όπως είχε προτείνει πολύ παλιά ο Βρετα¬νός κοινωνικός ανθρωπολόγος Εvans Pritchard. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερο εν¬διαφέρον, όταν παρατηρείται διαπραγμά¬τευση των συλλογικών ταυτοτήτων ή όταν οι ομάδες αυτές βρίσκονται σε μια διαδικασία οριστικής αφομοίωσης από την κυρίαρχη ομάδα.
Το βιβλίο του Χρήστου Κοζαρίδη από τις εκδόσεις «Παρατηρητής της Θρά¬κης» για τους Γκαγκαούζηδες, μια τουρ¬κόφωνη αλλά χριστιανική ομάδα της Θράκης, έρχεται να καλύψει σημαντικό κενό στην ελληνική ιστορική και εθνολο¬γική επιστήμη όχι μόνο για το αντικείμε¬νο της, αλλά και για το υψηλό επιστημο¬νικό της επίπεδο, την πλήρη ανάλυση, την εκτεταμένη ιστορική πλαισίωση της. Σημειώνω ότι ο συγγραφέας προέρχεται από αυτή την ομάδα και, μολονότι στην επι¬στημονική ειδικότητα του δεν είναι ιστορικός ή εθνολόγος, αλλά οδοντίατρος, εντούτοις το βιβλίο ξεπερνάει τα όρια του ερασιτεχνισμού. Η συγκεκριμένη μελέτη τηρεί όλες της επιστημονικές προδιαγρα¬φές μιας εθνοϊστορίας, γιατί στηρίζεται σε δημοσιευμένο υλικό, σε αρχειακή έρευ¬να καθώς και σε συνεντεύξεις με μέλη αυ¬τής της κοινότητας.
Μετά από τον πρόλογο της επίκουρης καθηγήτριας ιστορίας του Πανεπιστη¬μίου Μακεδονίας, Ιφιγένειας Βαμβακίδου, και τον πρόλογο και την εισαγωγή του συγγραφέα, το βιβλίο χωρίζεται σε δέκα κεφάλαια τα οποία πάλι διαιρούνται σε υποενότητες.
Το πρώτο κεφάλαιο (σ. 31-47) έχει τίτλο «Ιστορική-γεωγραφική περιγραφή της Χερσονήσου του Αίμου». Στις υποε¬νότητες εξετάζονται οι λαοί και οι φυλές από την αρχαιότητα μέχρι τη Ρωμαϊκή εποχή, καθώς και οι αποικίες και οι πό¬λεις του δυτικού Ευξείνου Πόντου.
Το δεύτερο κεφάλαιο (σ. 49-83) τιτ¬λοφορείται «Ρωμαϊκή και βυζαντινή πε¬ρίοδος - Μεταναστεύσεις και εγκαταστά¬σεις λαών στα Βαλκάνια». Στις υποενό¬τητες γίνεται αναφορά και συχνά διεξοδι¬κή ανάλυση των λαών που εγκαταστάθη¬καν στο χώρο, όπως Σλάβοι και Βούλγα¬ροι, Πετζενέγκοι, Ούζοι, Κουμάνοι κ.ά. και τέλος Σελτζούκοι και Οθωμανοί Τούρκοι.
Το τρίτο κεφάλαιο (σ. 85-135) αναφέ¬ρεται κυρίως στους Γκαγκαούζηδες. Έχει τίτλο «Γκαγκαβούζηδες: Ιστορικές πηγές -ταυτότητες - χρόνος εμφάνισης τους». Η ανάλυση στις υποενότητες περιλαμβάνει τις επιστημονικές απόψεις για τους Γκα¬γκαούζηδες καθώς και τις επιστημονικές αντιπαραθέσεις. Γίνεται λόγος για τον σουλτάνο Izzedin ΚeyKavus και τη σχέση του με τους Γκαγκαούζηδες, γιατί ορισμέ¬νοι τον συνδέουν με το εθνώνυμο των Γκαγκαούζηδων. Αναφορά γίνεται επίσης και στο πριγκιπάτο της Καβάρνας (1320-1397). Το κεφάλαιο αυτό κλείνει με ανα¬δρομή στην ιστορία των Γκαγκαούζηδων.
Το τέταρτο κεφάλαιο (σ. 139-181) με τίτλο «Οθωμανική περίοδος - Πληθυ¬σμιακά και εθνολογικά στοιχεία της βό¬ρειας Βουλγαρίας» αφιερώνεται κατά κύ¬ριο λόγο στο χώρο όπου εγκαταστάθηκαν σε πρώτη φάση οι Γκαγκαούζηδες (Δοβρουτσά κ.α.).
Στο πέμπτο (σ. 183-202) και το έκτο κεφάλαιο (σ. 203-239) εξετάζονται διεξο¬δικά οι ιστορικές συνθήκες της ίδρυσης του βουλγαρικού κράτους και οι επιπτώ¬σεις στην κοινωνία των Γκαγκαούζηδων και των Ελλήνων της Βουλγαρίας. Επί¬σης τα σωματεία, οι φιλεκπαιδευτικοί σύλλογοι, η εκπαίδευση αλλά και οι αντιπαραθέσεις Ελλήνων και Βουλγά¬ρων. Οι υποενότητες των κεφαλαίων αυ¬τών είναι μια πολύ καλή ιστορική και πολιτισμική πλαισίωση του βιβλίου.
Το έβδομο κεφάλαιο (σ. 241-291) έχει τίτλο «Οι Γκαγκαούζηδες της Ανα¬τολικής Θράκης» και αναφέρεται στο ιστορικό και στις πολεμικές συνθήκες των εγκαταστάσεων της ομάδας αυτής στην Ανατολική Θράκη. Γίνεται παράθε¬ση δημογραφικών στοιχείων, πίνακες και κατάλογοι χωριών με Γκαγκαούζικο πληθυσμό πριν από τους Βαλκανικούς πολέμους.
Το όγδοο (σ. 293-316) και το ένατο κεφάλαιο (σ. 319-339) αναφέρονται στους Βαλκανικούς πολέμους και στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο καθώς και στις συνέπειες τους στους πληθυσμούς των εμπλεκομένων χωρών. Ο συγγραφέας αναφέρεται ιδιαίτερα στους Γκαγκαούζη¬δες της Δοβρουτσάς (Βουλγαρία) κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων καθώς και στην εγκατάσταση τους στην Ελλάδα (κυρίως Δυτική Θράκη) από την Ανατολική Θράκη, με την ανταλλαγή των πληθυσμών.
Το δέκατο και τελευταίο κεφάλαιο (σ. 341-354) έχει τίτλο «Οι Γκαγκαούζη¬δες σήμερα - η παρουσία τους στα Βαλ¬κάνια». Το μέρος αυτό του βιβλίου είναι μια ανασκόπηση όσων ειπώθηκαν από τον συγγραφέα μέχρι τώρα με ορισμένες πιο λεπτομερείς παρατηρήσεις του σε καίρια σημεία της προβληματικής του.
Η σημαντική μελέτη του Κοζαρίδη για τους Γκαγκαούζηδες θέτει άλλη μια φορά το μεγάλο ερώτημα της έκτασης της Ρωμιοσύνης, δηλαδή των ελληνότροπων Χριστιανών Ορθοδόξων που δηλώ¬νουν αφοσίωση στο Πατριαρχείο, με άλ¬λα λόγια των ελληνορθόδοξων ετερόγλωσσων ή δίγλωσσων ομάδων της Οθω¬μανικής Αυτοκρατορίας. Οι Γκαγκαούζη¬δες δεν είναι οι μόνοι Τουρκόφωνοι ορ¬θόδοξοι. Γνωρίζουμε ήδη τους Καραμανλήδες της Καππαδοκίας, τους Οφίτες του Πόντου. Όλοι αυτοί, όπως και οι Γκαγκαούζηδες ανταλλάχτηκαν ως Ρωμι¬οί με τη συνθήκη της Λωζάννης το 1923.
Το ερώτημα όμως για τους Γκαγκα¬ούζηδες είναι ευρύτερο. Είναι ιστορικό, εθνολογικό, γλωσσικό. Σημειώνω ότι οι Γκαγκαούζηδες, σύμφωνα με τον συγ¬γραφέα, απετέλεσαν το «μήλο της έρι¬δος» μεταξύ Βουλγάρων και Ελλήνων καθώς και Τούρκων (κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τους Πομάκους), οι οποίοι επιθυμούσαν να τους προσεταιρισθούν για λόγους εθνικούς. Οι Βούλγαροι υπόστηρίζουν ότι οι Γκαγκαούζηδες είναι Βούλγαροι που τουρκοφώνησαν. Οι ίδιοι οι Γκαγκαούζηδες όμως δεν ακολού¬θησαν τη Βουλγαρική Εξαρχία ούτε θέ¬λησαν να πολιτογραφηθούν Βούλγαροι κατά την ίδρυση του βουλγαρικού κρά¬τους, ενώ είχαν ισχυρότερη σύνδεση με τους Έλληνες και την ελληνική κουλ¬τούρα (εκπαίδευση κτλ.)• Οι Τούρκοι πάλι, στηριζόμενοι στην τουρκοφωνία, θεωρούν τους Γκαγκαούζηδες Τούρκους, αν και με τις ανταλλαγές των πληθυ¬σμών μαζί με τους άλλους τουρκόφω¬νους Ορθόδοξους Χριστιανούς (Ρωμι¬ούς) τους έστειλαν στην Ελλάδα. Η συ¬νάφεια των Γκαγκαούζηδων πάντως με τον ελληνισμό είναι πιο στενή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και οι ίδιοι δεν «ψάχνονται» εθνολογικά.
Από την επιστημονική κοινότητα κατά τον συγγραφέα έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες για την καταγωγή των Γκα¬γκαούζηδων. Άλλοι υποστηρίζουν ότι έχουν σχέση με τους Καραμανλήδες της Καππαδοκίας, άλλοι ότι προέρχονται από τους Σελτζούκους Τούρκους, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι πρόκειται για Τούρκους πριν από την οθωμανική κατάκτηση του Βυζαντίου. Πάντως η εμφάνιση τους στην ιστορία είναι μεταγενέστερη του 1000 μ.Χ. Όλα τα παραπάνω τα πραγματεύε¬ται με μεγάλη επιτυχία και άριστη επι¬στημοσύνη ο συγγραφέας στο βιβλίο του, το οποίο αποτελεί σημαντικό έργο ανα¬φοράς. Το κείμενο συμπληρώνεται με πολλούς χάρτες, φωτογραφίες, βιβλιογρα¬φία και ευρετήριο ονομάτων.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Π. ΑΛΕΞΑΚΗΣ

Çekettilär Efleyemä- Κινησαν για τη Βηθλεέμ: Ενα χριστουγεννιατικο τραγουδι απο την Γκαγκαουζια!!

Şu gün duusundan
Bir şafkli yildiz duvacek.
Biläsiniz, aniki,
Hristos dünneyä gelecek.
Şu gün duusundan
Büük yildiz duudu.
Biläsiniz, aniki
Isus dünneyä geldi.
Uç kral çeketti
Isuzu aaramaa.
Biri aldi-Miru şişesini,
Biri aldi-Izmirnayi,
Birisi da aldi-Altin almayi.
Çekettilär Efleyemä,
Efleyemä
Isuzun duuduu erä.
Az mi gittilar,
Çok mu gittilär,
Karşi geldilär
Hirod padişahsina.
Hirod padişahsi
Nerey varayorsunuz,
Bre krallar? - dedi.
Biz çekettik Efleyemä,
Efleyemä,
isuzun duuduu ernä, Isuzu bularim, Inkinat olalim.
- Gitticä yollarnizdan,
Geeri geläsiniz.
Dönüştä bana
Bir haber veräsiniz.
Ban da bulayim orada
Hristozu,
Hristozu bulayim,
inkinat olayim.
O krallara bir ses geldi:
-Gitticä yollarnizdan,
Geeri dönmeyäsiniz.
Hirod padişahsima,
Haber vermäyäsiniz.
Hirod padişahsinin
Kalibi bozuldu.
Iki yaştan aşiysini
Kiydi, dooradi.

Κίνησαν για τη Βηθλεέμ
Από τούτη την ανατολή
Θα ανατείλει ένα φωτεινό αστέρι.
Να ξέρετε ότι
Θα έρθει στον κόσμο ο Χριστός.
Από τούτη την ανατολή
ανέτειλε μεγάλο αστέρι.
Να ξέρετε ότι
ήρθε στον κόσμο ο Ιησούς.
Τρεις άρχοντες κίνησαν
να ψάξουν να βρουν τον Ιησού.
Ο ένας πήρε το μπουκάλι με το μύρο,
ο άλλος πήρε τη σμύρνα
και ο τρίτος τους πήρε το χρυσό μήλο.
Κίνησαν για τη Βηθλεέμ,για τη Βηθλεέμ,
για το μέρος που γεννήθηκε ο Ιησούς.
Άραγε λίγο να προχώρησαν,
άραγε πολύ να προχώρησαν,
συνάντησαν τον βασιλιά Ηρώδη.
Ο βασιλιάς Ηρώδης:
«Για πού πηγαίνετε,βρε άρχοντες;» είπε.
«Εμείς κινήσαμε για τη Βηθλεέμ,για τη Βηθλεέμ,
για το μέρος που γεννήθηκε ο Ιησούς,
για να βρούμε τον Ιησού,για να Τον προσκυνήσουμε».
«Από τους ίδιους δρόμους που πηγαίνετε
πίσω να έρθετε,
στην επιστροφή σε εμένα
να δώσετε είδηση,
να βρω και εγώ εκείτον Χριστό,
να βρω τον Χριστό,να Τον προσκυνήσω».
Σε αυτούς τους άρχοντες ήρθε μια φωνή:
«Από τους ίδιους δρόμους που πηγαίνετε
να μην γυρίσετε πίσω,
στον βασιλιά Ηρώδη
να μην δώσετε είδηση».
Του βασιλιά Ηρώδη η καρδιά χάλασε.
Τους κάτω από δύο χρονών
τους κατέσφαξε.τους πετσόκοψε.

Ο Πολιτιστικός & Αθλητικός Σύλλογος Καπετάν Μητρούσης

Ο Πολιτιστικός & Αθλητικός Σύλλογος Καπετάν Μητρούσης, πραγματοποίησε τριήμερη εκδρομή σε Ορεστιάδα – Αδριανούπολη, με σκοπό την αδερφοποίηση με το σύλλογο Άνω Οινόης το Κρασοχώρι και την επίσκεψη στην Τουρκία στα χωριά των Γκαγκαβούζηδων προσφύγων .

Σε μια καταπληκτική εκδήλωση τα δύο σωματεία αντάλλαξαν δώρα και προτάσεις συνεργασίας για την νέα χρονιά, τραγούδησαν , διασκέδασαν και χόρεψαν με τη συνοδεία παραδοσιακής ορχήστρας με γκάιντες , καβάλια, λύρες κλπ.

Τα μέλη του συλλόγου Άνω Οινόης «Το Κρασοχώρι», ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές, υποδέχτηκαν τους φιλοξενούμενους εγκάρδια, τους τραγούδησαν Γκαγκαβούζικα τραγούδια και τους χόρεψαν Γκαγκαβούζικους χορούς, έγιναν φίλοι με πολλούς Μητρουσιώτες και σε κάποιες περιπτώσεις ανακάλυψαν και μακρινές συγγένειες.

Καταλυτική ήταν η παρουσία και η συμμετοχή στην εκδρομή του κ.Κοζαρίδη Χρήστου, ο οποίος ανέλαβε και την ξενάγηση στην αλησμόνητη πατρίδα, αφού λόγω της συγγραφής του βιβλίου του « Εμείς οι Γκαγκαβούζηδες», επισκέπτεται αυτά τα μέρη πάρα πολύ συχνά.

Μεγάλη συγκίνηση διακατείχε όλα τα μέλη της αποστολής όταν αντίκρισαν το χωριό NADIRLY (Ναντιρλί) απ’ όπου κατάγεται όλος ο Γκαγκαβούζικος πληθυσμός του Μητρουσίου.
Η συγκίνηση γρήγορα έγινε λύπη μπροστά στις σχεδόν άθλιες συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων αυτού του τουρκικού χωριού. Ο τρόπος ζωής αναγάγει σε εποχές κοντά στα μέσα του περασμένου αιώνα.

Οι άνθρωποι ήταν πολύ ευγενικοί κι εγκάρδιοι, ξενάγησαν όλη την αποστολή μέσα στο χωριό, με επικεφαλής τον πρόεδρο τους.
Όπου υπήρχε παλιό ελληνικό σπίτι το έδειξαν, άνοιγαν τις πόρτες τους και με χαμόγελο καλωσόριζαν τους ¨ξένους¨ .
Ότι μαρτυρία θυμόταν κι αυτοί απ’ τους δικούς τους παππούδες την εξιστόρησαν. Έδειξαν το μέρος όπου ήταν χτισμένη η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου καθώς κι ένα τμήμα της βάσης απ’ την Αγία Τράπεζα όπως διασώζεται.
Έδειξαν το σπίτι που πέθανε ο τελευταίος παπάς του χωριού τότε, ο παπαγιάννης.
Γενικά ήταν πολύ φιλικοί και φιλόξενοι.

Στην επιστροφή προς Αδριανούπολη έγιναν και δύο στάσεις στα χωριά ALPULU (Αλιπλί) και DOGANTCA(Δογάντζα ή Ντουβάντζιλι), από τα οποία κατάγονται επίσης κάποιες οικογένειες προσφύγων του Μητρουσίου.
Κατά κοινή ομολογία η ζωή σ’ αυτά τα δύο χωριά είχε μια άλλη όψη. Η εξέλιξη ήταν εμφανής παντού. Από τα κτίρια, το οδικό δίκτυο και γενικά τις υποδομές μέχρι και το ντύσιμο των κατοίκων η εντύπωση ήταν πως σ΄αυτά τα μέρη υπήρξε πρόοδος .

Η εξόρμηση αυτή έγινε η αφορμή να ξεκινήσει μια νέα συνεργασία με τον σύλλογο Άνω Οινόης «Το Κρασοχώρι». Έγινε επίσης αιτία πολλοί απόγονοι 3ης και 4ης γενιάς των προσφύγων μας, να δουν και να γνωρίσουν από κοντά το μέρος που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν οι γονείς και οι παππούδες τους. Πάτησαν αυτά τα ιερά χώματα που κλείνουν αιώνων ελληνικής ιστορίας και είναι χρέος μας να τη γνωρίζουμε και να τη διαδίδουμε.
Το διοικητικό συμβούλιο του Πολιτιστικού & Αθλητικού Συλλόγου «Καπετάν Μητρούσης», εκφράζει τις ειλικρινείς ευχαριστίες του στον κ.Κοζαρίδη Χρήστο για τη συμβολή του στην ανάδειξη της ιστορίας των Γκαγκαβούζηδων, στα μέλη του συλλόγου Άνω Οινόης «Το Κρασοχώρι» για την υποδοχή και τη φιλοξενία και σε όλους τους συμμετέχοντες στην αποστολή για την άψογη συνεργασία.

«Και είς άλλα με ΥΓΕΙΑ».